psari
φωτό: AFP/A. Messinis
Έχεις δει ψάρι γυμνόστηθο λεμονί, με μια κατσαρίδα στα μαλλιά;
Eσύ, φανταζόσουν ποτέ ότι θα συλληφθείς για προπαρασκευαστικές ενέργειες σύστασης τρομοκρατικής γκρούπας; Ούτε που πήγαινε το μυαλό σου. Διαβάζεις μετά μανίας τα Διεθνή στις εφημερίδες, μιλάς φαρσί τα γαλλικά, μυρίζεις γιασεμί και δυόσμο – άρχισα να ξανακοιμάμαι diagonal γωνία. Από το μπορντό περάσαμε στο σκούρο κόκκινο, στην εύθραυστη φιγούρα στο σιντριβάνι, μποτάκι δρόμικο, σκιά φουντωτή με φόντο μπουκαλομάνι, κουκούλια κι έναν χακί στρατό στα πόδια σου. Τι χαρά που παίρνω, όταν ακούω ένα τραγούδι δικό σου!
Το μακεδονία παλλάς αλλάζει αφεντικό κι ο αχθοφόρος, το «παιδί» σαράντα χρόνια τώρα, μου ‘πε στο αυτί ότι ο σταμάτης κόκκοτας κυκλοφορεί με το ίδιο παντελόνι που φορούσε το ’80, τότε που πάρκαρε στην είσοδο τη σπορ μερτσέντες που καβάτζωσε από το βασιλόπουλο παύλο.
Σήμερα σουλατσάραμε με τον Β. με το μηχανάκι στο τμήμα της αγ. σοφίας που έκανε πεζόδρομο ο μπουτάρης. Ένας εναλλακτικός, από εκείνους με τα ποδήλατα που κοστίζουν 3.000 ευρώ και τους σκύλους ράτσας άλλα τόσα ευρώ – τους ξέρεις – μας φώναξε ότι είμαστε παράνομοι. «Πάντα παράνομοι ήμασταν. Ληστές και ναρκομανείς» τού απάντησε ο Β. κι εγώ έμεινα παγωτό πιο παγωμένο κι από τον εναλλακτικό.
Σιχαίνομαι να σου μιλήσω για τον μπορίδη και τον άδωνι. Το μυαλό μου, να ξέρεις, είναι αυτές τις μέρες στο Arnitiko.
Κοίτα, τώρα σ’ έχω κεντημένο, σα φυλαχτό και τρέλα νεανική.
Γράψτε ένα σχόλιο